به اشتراک بگذارید:

معروفترین موزه های خوراک در دنیا

گردشگری خوراک به عنوان یکی از پویاترین و جذاب‌ترین شاخه‌های صنعت گردشگری شناخته می‌شود. این نوع گردشگری با تمرکز بر تجربه‌های خوراکی محلی و فرهنگی، به مسافران این فرصت را می‌دهد تا با طعم‌ها، آداب و رسوم غذایی مناطق مختلف آشنا شوند. غذا و خوراک به عنوان بخشی از هویت فرهنگی یک جامعه، توانایی آن را دارد که خاطرات و تجربیات ماندگاری برای گردشگران ایجاد کند. تجربه‌هایی مانند چشیدن غذاهای خاص، شرکت در کلاس‌های آشپزی محلی و بازدید از بازارهای سنتی، همه جزئی از این نوع گردشگری هستند. بسیاری از گردشگران امروزی به دنبال تجربه‌های متفاوت و منحصربه‌فرد هستند که غذا و نوشیدنی به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از این سفرهای فرهنگی شناخته می‌شود. شش دانگ با سال ها تجربه فعالیت در حوزه سرمایه گذاری گردشگری و شناخت نیاز مارکت گردشگری، دهکده گردشگری خوراک را به عنوان یک ایده جذاب و کارآمد در گردشگری امروز، طراحی کرده که با مطالعه آن می توانید نگاهی جامع تر به گردشگری خوراک و شاخه های مورد نیاز آن داشته باشید و در صورت نیاز با کارشناسان ما ارتباط بگیرید.

امروزه، گردشگری خوراک مسیری رو به رشد و تخصصی‌تر را طی می‌کند. نه‌تنها کشورهای مختلف با توسعه تورهای خوراکی و رویدادهای غذایی به جذب گردشگران پرداخته‌اند، بلکه سرمایه‌گذاری در ایجاد مراکز تجربه‌محور و موزه‌های خوراک نیز در حال افزایش است. موزه‌های خوراک به عنوان فضاهایی آموزشی و تفریحی، به بازدیدکنندگان کمک می‌کنند تا به صورت عمیق‌تر و آموزشی‌تر با تاریخچه، فرهنگ و تنوع غذاهای مختلف آشنا شوند. این موزه‌ها نقشی کلیدی در توسعه گردشگری خوراک ایفا می‌کنند. از طریق نمایشگاه‌های تعاملی، کارگاه‌های عملی و تجربه‌های طعم‌یابی، موزه‌های خوراک این امکان را فراهم می‌کنند که بازدیدکنندگان نه‌تنها درباره غذای خاص اطلاعات کسب کنند، بلکه آن را به شیوه‌ای خلاقانه و تجربی بشناسند. در ادامه، نگاهی به برخی از موزه های خوراک میندازیم که نقش بسیار کلیدی در حفظ میراث و پویایی آن خوراک داشته اند.

 

موزه الیمنتاریوم در سوییس

الیمنتاریوم که کلمه ای لاتین است و به معنای غذاخوری می باشد، موزه ای در ویوی سوئیس است که به راحتی توسط مجسمه برجسته چنگال فولاد ضد زنگ ۲۶ فوتی در آب های دریاچه ژنو شناسایی می شود و مرکزی جذاب از آموزش و سرگرمی در حوزه غذا است. نمایشگاه‌ها شامل مجموعه‌هایی مانند «غذا – جوهره زندگی» و «گیاهخواری» است که انواع ابعاد خوراک و خوراک شناسی را بررسی می‌کند. آنها نصب های بصری و حسی را به موضوعاتی در مورد سلامت، تغذیه، محیط زیست، جامعه و موارد دیگر گره می زنند. هدف موزه کاوش در عناصر گذشته و حال حاکم بر حوزه آشپزی و صنعت خوراک می باشد. فراتر از نمایشگاه های دائمی و موقت، الیمنتاریوم منبع فعالیت برای کودکان و بزرگسالان است. کارگاه‌هایی به‌طور مرتب ارائه می‌شوند که در آن می‌توانید طرز تهیه مزه‌ها و پختن غذاهای مقوی را آموزش ببینید. بر اساس مطالب وبسایت موزه،از زمان افتتاح آن در سال ۱۹۸۵، نقشی پیشرو در گفتگوهای جهانی غذا داشته است.

 

 

موزه غذای سیچوآن چنگدو در چین

موزه غذای سیچوآن اولین موزه‌ای در جهان است که فرهنگ محلی پخت و پز یک کشور را به نمایش می‌گذارد. در این موزه شما می‌توانید پخت بهترین غذاهای چینی را یاد بگیرید. سرآشپزان در این موزه با استفاده از ظروف عتیقه و منطقه سنتی سیچوآن غذاها را طبخ می‌کنند. موزه غذای سیچوآن به عنوان یک موزه تخصصی در محوطه ای نزدیک به ۳۰ هزار متر شناخته می شود.این موزه در روستای کوچک گوچنگ قرار گرفته است که ۲۸ کیلومتر با مرکز شهر چنگدو فاصله دارد. از ویژگی های موزه،قابلیت بازدید از آن و درگیر شدن با فرهنگ غذایی شرق آسیا در کل سال می باشد.از نکات قابل توجه،فعالیت محبوب گردشگران در این موزه است که کلاس آشپزی عنوان شده است.

چنگدو در یونسکو به عنوان بهترین شهر برای خوراک شناسی تعیین شده است. فعالیت این موزه در طبخ و معرفی غذاها خلاصه نمی‌شود. بخش های مختلف این موزه شامل فرهنگ و آداب و رسوم سیچوآن، چای های سیچوآن، معماری سیچوآن و باغسازی سیچوآن می‌شود. در موزه غذای سیچوآن شما می‌توانید بیش از ۶۰۰۰ قطعه عتیقه را ببینید. همچنین منظره باغ سنتی این موزه با کلبه‌های روستایی به سبک معماری غرب سیچوآن، دیدنی و چشم‌نواز است.

 

 

 

موزه نودل فوری ژاپن
موزه نودل فوری در شهر یوکوهاما در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و بعدها شعبه‌ای دیگر در اوزاکا نیز افتتاح شد. این موزه به طور اختصاصی به تاریخچه نودل فوری و نوآوری‌های آقای “موموفوکو آندو”، مخترع نودل‌های فوری، می‌پردازد. یکی از خدمات جذاب موزه، کارگاه ساخت نودل است که در آن بازدیدکنندگان می‌توانند با انتخاب مواد اولیه، نودل فوری مخصوص خود را تهیه کرده و بسته‌بندی کنند. نمایشگاه‌های تعاملی، تورهای آموزشی و بخش ویژه کودکان برای یادگیری و سرگرمی از دیگر ویژگی‌های این موزه هستند. از نظر درآمد، موزه بلیت ورودی، فروش محصولات اختصاصی و سوغات‌های مربوط به نودل‌های فوری را ارائه می‌دهد و همچنین با کافه‌ای که در آن انواع نودل‌های محلی و بین‌المللی سرو می‌شود، به درآمدزایی می‌پردازد.

 

 

موزه زیتون و روغن زیتون یونانی 
موزه زیتون و روغن زیتون در سال ۲۰۰۲ در اسپارتا، یونان تأسیس شد و تحت حمایت بنیاد فرهنگی یونان قرار دارد. این موزه با هدف نمایش تاریخچه زیتون و نقش آن در فرهنگ و اقتصاد یونان و مدیترانه، از طریق نمایش ابزارهای قدیمی و روش‌های سنتی تولید روغن زیتون، فضایی فرهنگی و آموزشی فراهم کرده است. از ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن نمایش مراحل کشت، برداشت و فرآوری زیتون، نمایشگاه‌های باستان‌شناسی و آزمایش‌های تعاملی برای بازدیدکنندگان است. این موزه از طریق بلیت‌فروشی، برگزاری کارگاه‌ها و فروشگاه سوغات و محصولات روغن زیتون، درآمدزایی می‌کند و همچنین میزبان رویدادها و نمایشگاه‌های موقتی مرتبط با زیتون و محصولات آن است.

 

 

موزه ملی خردل در آمریکا

اگرچه خردل محبوب ترین چاشنی در ایالات متحده نیست، اما طبق گزارش کوارتز، هنوز در میان بهترین گزینه ها برای آغشته کردن به ساندویچ یا هات داگ است.موزه ملی خردل در میدلتون، ویسکانسین قرار دارد و  جایی است که اگر خردل شماره یک در فهرست شما باشد، باید به آن بروید. طبق وب‌سایت، چیزی که به‌عنوان کلکسیون شخصی خردل  بری لونسون آغاز شد، به زودی گسترش یافت و محصولاتی از بیش از ۷۰ کشور، از جمله عتیقه‌جات و خردل‌های مهم تاریخی را در بر گرفت.خردل از کشاورزی گرفته تا غذاخوری‌های خوب در بسیاری از زمینه‌ها ظاهر می‌شود و ابعاد زیادی برای کشف در این خوراک وجود دارد.مراجعه کنندگان می توانند در بخش تیست موزه،مجموعه‌ای از خردل‌های شیرین و داغ را بچشند و انواع مورد علاقه خود را از موزه خریداری کنند.موزه ملی خردل در لیست فهرست ملی مکان های تاریخی-فرهنگی قرار گرفته است.

 

 

موزه سیب زمینی ایداهو در آمریکا

ایداهو که یکی از ۵۰ ایالت آمریکا می باشد، یکی از ایالت های پیشرو در کشت و تولید سیب زمینی می باشد. بنابراین جای تعجب ندارد که منطقه بلک فوت در ایالت ایداهو دارای یک موزه خوراک تخصصی در بحث سیب زمینی است. این موزه دارای یک مجسمه سیب زمینی غول پیکر است و همچنین به عنوان خانه بزرگترین چیپس سیب زمینی جهان، پرینگل ۲۵ اینچی که متعلق به سال ۱۹۹۱ است، شناخته می شود. هدف اصلی این مؤسسه این است که به بازدیدکنندگان درک درستی از ساختار کشت و تولید سیب زمینی در منطقه ارائه دهد. در این موزه،از اولین محصولات کشت شده در ایداهو تا کارخانه های مدرن تولید محصولات سیب زمینی را مطالعه و بررسی می شود. در حالی که سیب زمینی ها ممکن است چندان خاص به نظر نرسند، مسئول بخشی از امنیت غذایی جهان هستند. بخش فروشگاه این موزه،مجموعه ای از هدایا با تم سیب زمینی ارائه میکند.همچنین یک کافه که محصولات سیب زمینی و بستنی سرو می کند به موزه متصل است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *